در فراق دلبرم با عشق او معنا گرفت

آنچنان آسوده شد از قیل و قال د نیوی

همچو طفلی گم که در آغوش مادر جا گرفت

خار پوچی ها بسی آزرده بودش د رجهان

تا دل الیار را سنجد سر پیمان عشق

دست تقدیرش ازل از دست او امضا گرفت