آشیان سازد اگر در بوته زار هر دلی

شهر شادی ها نهان، در پشت آغاز امید

شوق پرواز آورد بر هر دلی در هر زمان

گوشه ی گوش ار دهد بر دست آواز امید

تخم رفعت می نهد در دست دل، غاز امید

یاس اگر رحل افکند در کوی مشتاقان او

می شود بازیچه ای در دست طناز امید