یعقوب منی؛ من هم، چون یوسف کنعانم

با این دل رنجورم، وا کن سر صحبت را

تزویر شب غم را، برچین و پگاهم کن

روشن دل راهم کن

در چاه غم اندازد، بی نام تو شیطانم

در رسم وفاداری، من بر سر پیمانم

بی روی تو یک دم هم، آسوده نمی مانم