با این دل رنجورم، وا کن سر صحبت را

از خانه به دور افکن، سنگ در ظلمت را

دوری مگزین از من، بشکن پر غربت را

آیینه ی جانم کن، آیین محبت را

تزویر شب غم را، برچین و پگاهم کن

روشن دل راهم کن

یعقوب منی؛ من هم، چون یوسف کنعانم