تا بینی آن چه سرو قیامت بود

مرد خدا چو رخت اقامت بست

مرگش اگرچه ترک اقامت بود

حق قامتش به جلوه برافرازد

آن را که زندگانی جاوید است

مرگ از پی حیات وسیلت بود

عمر ابد به طول معیشت نیست