این دیده که غرق اشک و خون است

در دیده من،تو نیستی،اوست

جانا،چه کنم که دست تقدیر

بر پای دلم نهاده زنجیر

روشنگر آتش درون است

تنگم بکش،ای پری،در آغوش

وین چشمه اشک را فرو پوش