بر پای دلم نهاده زنجیر

از راستی ار نرنجی ای دوست

در دیده من،تو نیستی،اوست

جانا،چه کنم که دست تقدیر

این دیده که غرق اشک و خون است

روشنگر آتش درون است

تنگم بکش،ای پری،در آغوش