تو چرا چیزی نمیگی این خودش کابوسه

می دونی فایده نداره بسه دیگه رویا

تو، چرا خسته نمیشی از من دیوونه

از منی که شب و روزام مثله هم می مونه

غصه کم کم جون میگیره دل یهو می پوسه

من، نمی تونم بسازم خونه ی رویاتو

حیفه پای من بریزی همه دنیاتو