حیفه پای من بریزی همه دنیاتو

تو چرا چیزی نمیگی این خودش کابوسه

غصه کم کم جون میگیره دل یهو می پوسه

من، نمی تونم بسازم خونه ی رویاتو

من خودم اسیر راهم تو اسیرم میشی

من نمی خوام توی سختی تو کنارم باشی