چشم خود از واهمه بر هم نهد

امر طبیعی است که در بین راه

چون برسد مرد لب پرتگاه

خواهد ازین سو چو به آن سو جهد

تازه جوان عاقبت اند یش بود

با خبر از عاقبت خو یش بود

دید رسیدست لب پرتگاه