تازه جوان عاقبت اند یش بود

چون برسد مرد لب پرتگاه

خواهد ازین سو چو به آن سو جهد

چشم خود از واهمه بر هم نهد

با خبر از عاقبت خو یش بود

دید رسیدست لب پرتگاه

واهمه را چشم ببست از نگاه