وز دو جهان دیده نپوشد همی

آه چه غرقاب مهیبی است عشق!

مهلکه پر ز نهیبی است عشق

کیست که با عشق بچوشد همی

باری از آن بوسه جوان دلیر

واهمه بگرفت و سر افگند زیر

گفت که ای نسخه بدل از پر ی