مرا با دیده خونبار می پاید.

«ز پیشم مرگ،

نقابی سهمگین بر چهره، می آید.

به هر گام هراس افکن،

به بال کرکسان گرد سرم پرواز می گیرد،

به راهم می نشیند، راه می بندد؛

به رویم سرد می خندد؛