به راهم می نشیند، راه می بندد؛

به هر گام هراس افکن،

مرا با دیده خونبار می پاید.

به بال کرکسان گرد سرم پرواز می گیرد،

به رویم سرد می خندد؛

به کوه و دره می ریزد طنین زهرخندش را،

و بازش باز می گیرد.