ای بی تو حیات و عیش بی کار

ور می خواهی که زنده گردیم

ما را به نسیم وصل بسپار

آخر تو کجا و ما کجاییم

از من رگ جان بریده بادا

گر بی تو رگیم هست هشیار

اندر ره تو دو صد کمین بود