از من رگ جان بریده بادا

ما را به نسیم وصل بسپار

آخر تو کجا و ما کجاییم

ای بی تو حیات و عیش بی کار

گر بی تو رگیم هست هشیار

اندر ره تو دو صد کمین بود

نزدیک نمود راه و هموار