نزدیک نمود راه و هموار

از من رگ جان بریده بادا

گر بی تو رگیم هست هشیار

اندر ره تو دو صد کمین بود

از گلشن روی تو شدم مست

بنهادم مست پای بر خار

رفتم سوی دانه تو چون مرغ