آن جمالی که فرشته نبود محرم او

گر پی هیبتش افکند سپر می رسدش

گر عطارد ز پی دایره و نقطه او

همچو پرگار دوانست به سر می رسدش

گر ندارد سر دیدار بشر می رسدش

کار و بار ملکانی که زبردست شدند

نکند ور بکند زیر و زبر می رسدش