اگر نه صید یاری تو بگو چون بی قراری تو

جهان خامش نالان نشانش در دهان اینک

ز ذوقش گر ببالیدی چرا از هجر نالیدی

تو منکر می شوی لیکن هزاران ترجمان اینک

چو دیدی آسیا گردان بدان آب روان اینک

اشارت می کند جانم که خامش که مرنجانم

خموشم بنده فرمانم رها کردم بیان اینک