بزن دستی و رقصی کن ز عشق آن خداوندان

بنفشه زارها بر خاک و باد و آب و نار ای دل

که این گل های خاکی هم ز عکس آن همی روید

تو خاکی می خوری این جا تو را آن جا چه کار ای دل

که چون بوسی از او یابی کند آفت کنار ای دل

به جان پاک شمس الدین خداوند خداوندان

که پرها هم از او یابی اگر خواهی فرار ای دل