برف آب را بگذار هین فقاع های خاص بین

تا زیر دندان بلا چون برف و یخ می خاییم

چون آب باش و بی گره از زخم دندان ها بجه

من تا گره دارم یقین می کوبی و می ساییم

می جوشد و بر می جهد که تیزم و غوغاییم

هر لحظه بخروشانترم برجسته و جوشانترم

چون عقل بی پر می پرم زیرا چو جان بالاییم