در آن شربت که جان سازد دل مشتاق جان بازد

مرا گفته ست لاتسکن تو را همدم نمی دارم

مرا چون دایه فضلش به شیر لطف پرورده ست

چو من مخمور آن شیرم سر زمزم نمی دارم

خرد خواهد که دریازد منش محرم نمی دارم

ز شادی ها چو بیزارم سر غم از کجا دارم

به غیر یار دلدارم خوش و خرم نمی دارم