چه پیدا کند تیغ گیتی فروز

تو آهنگ کردی بدیشان نخست

کسی با تو پیگار و کینه نجست

بدو گفت رستم که شد تیره روز

برین دشت هم دار و هم منبرست

که روشن جهان زیر تیغ اندرست

گر ایدون که شمشیر با بوی شیر