شادیم آن زمان که تو دعوی کنی که من

زیرا ز خوف عشق تو ما سخت ایمنیم

پروانه را ز شمع تو هر روز مژده ای است

یعنی که مات شو که همی مات ضامنیم

بی من شویم از خود و ز عشق صد منیم

تا باغ گلستان جمال تو دیده ایم

چون سرو سربلند و زبانور چو سوسنیم