تا باغ گلستان جمال تو دیده ایم

یعنی که مات شو که همی مات ضامنیم

شادیم آن زمان که تو دعوی کنی که من

بی من شویم از خود و ز عشق صد منیم

چون سرو سربلند و زبانور چو سوسنیم

بر گلشن زمانه برو آتشی بزن

زیرا ز عشق روی تو زان سوی گلشنیم