گفت مترس کآمدی در حرم امان من

عشق برید کیسه ام گفتم هی چه می کنی

گفت تو را نه بس بود نعمت بی کران من

برگ نداشتم دلم می لرزید برگ وش

در برت آن چنان کشم کز بر و برگ وارهی

تا همه شب نظر کنی پیش طرب کنان من

بر تو زنم یگانه ای مست ابد کنم تو را