هر لحظه لاله گوید با گل که ای عجب

بگشا در طرب مگذارم دگر حزین

ایاک نستعین که ز پری میوه ها

اشکسته می شوم نگهم دار ای معین

نرگس چه خیره می نگرد سوی یاسمین

سوسن زبان برون کند افسوس می کند

گوید سمن فسوس مکن بر کس ای لسین