چو سیبش می برد غلطان به باغ خرم بی سو

نمی بینی تو این زمزم فروتر می روی هر دم

اگر ایوبی و محرم به زیر پای جو دارو

چو شستن گیرد او خود را رباید آب جو او را

به سیبستان رسد سیبش رهد از سنگ آسیبش

نبیند اندر آن گلشن بجز آسیب شفتالو

دل ویس و دل رامین ببیند جنت وحدت