پیمانه و پیمانه در باده دوی نبود

بگشای لب نوشین ای یار خوش افسانه

امروز می باقی بی صرفه ده ای ساقی

از بحر چه کم گردد زین یک دو سه پیمانه

خواهی که یکی گردد بشکن تو دو پیمانه

من باز شکارم جان دربند مدارم جان

زین بیش نمی باشم چون جغد به ویرانه