من باز شکارم جان دربند مدارم جان

از بحر چه کم گردد زین یک دو سه پیمانه

پیمانه و پیمانه در باده دوی نبود

خواهی که یکی گردد بشکن تو دو پیمانه

زین بیش نمی باشم چون جغد به ویرانه

قانع نشوم با تو صبر از دل من گم شد

رو با دگری می گو من نشنوم افسانه