ای چشم تو چون نرگسی شد خواب در چشمم خسی

شب تا سحرگه چنگ ها ماه تو را حنانه ای

عقل و جنون آمیخته صد نعل در ره ریخته

در جعد تو آویخته اندیشه همچون شانه ای

بیدار می بینم بسی لیک از پی دانگانه ای

بقال با دوغ ترش جانش مراقب لب خمش

تا روز بیدار و به هش بر گوشه دکانه ای