می دانک بی انزال او نزلی نروید در زمین

رستند از دام زمین وز شرکت هر ابلهی

بربوده گشتند آن طرف چون آهن از آهن ربا

زان سان که سوی کهربا بی پر و پا پرد کهی

بی صحبت تصویر او یک مایه را نبود زهی

ارواح همچون اشتران ز آواز سیروا مستیان

همچون عرابی می کند آن اشتران را نهنهی