دیدم ز عکس نور او در آب جو استاره ای

اسرار آن گنج جهان با تو بگویم در نهان

تو مهلتم ده تا که من با خویش آیم پاره ای

روزی ز عکس روی او بردم سبوی تا جوی او

گفتم که آنچ از آسمان جستم بدیدم در زمین

ناگاه فضل ایزدی شد چاره بیچاره ای

شکر است در اول صفم شمشیر هندی در کفم