آه پس کدامین عرصه بد تا تو بر اسبان تاختی

چون ساکنان آسمان خود گوش ما برتافتند

تو سبلتان برتافتی هم سوی ایشان تاختی

ای تو نهاده یک قدم بگذشته از هر دو جهان

خود پرده ها و قافیه وآنگه خراب عشق تو

تو پرده ای نگذاشتی چون سوی انسان تاختی

عقل از تو بی عقلی شده عشق از تو هم حیران شده