عقل از تو بی عقلی شده عشق از تو هم حیران شده

آه پس کدامین عرصه بد تا تو بر اسبان تاختی

خود پرده ها و قافیه وآنگه خراب عشق تو

تو پرده ای نگذاشتی چون سوی انسان تاختی

مر جسم را خود اسم شد تو چونک بر جان تاختی