خود پرده ها و قافیه وآنگه خراب عشق تو

تو سبلتان برتافتی هم سوی ایشان تاختی

ای تو نهاده یک قدم بگذشته از هر دو جهان

آه پس کدامین عرصه بد تا تو بر اسبان تاختی

تو پرده ای نگذاشتی چون سوی انسان تاختی

عقل از تو بی عقلی شده عشق از تو هم حیران شده

مر جسم را خود اسم شد تو چونک بر جان تاختی