هر چه که می دهی بده بی خبر آن کسی که او

کآتش عشق خویش را تو به سپند می دهی

چون فرهاد می کشی جان مرا به که کنی

ور نه به دست جان من از چه کلند می دهی

بر تو گمان برد که تو بهر گزند می دهی

برگ گلی همی بری باغ به پیش می کشی

لاشه خری همی بری بیست سمند می دهی