به پای خود شدی جایی که آن جا دست می خایی

ندای ارجعی بشنو به آب زندگی بگرو

درآ در آب و خوش می رو به آب و گل چه می پایی

به جان و دل شدی جایی که نی جان ماند و نی دل

ز خورشید ازل زر شو به زر غیر کمتر رو

که عشق زر کند زردت اگر چه سیم سیمایی

تو را دنیا همی گوید چرا لالای من گشتی