ز درمان ها بری گشتم نخواهم درد را درمان

زهی سرگشتگی جان ها زهی تشکیک و حیرانی

همی جویم به دو عالم مثالی تا تو را گویم

نمی یابم خداوندا نمی گویی که را مانی

بمیرم در وفای تو که تو درمان درمانی

الا ای جان خون ریزم همی پر سوی تبریزم

همی گو نام شمس الدین اگر جایی تو درمانی