بمیرم در وفای تو که تو درمان درمانی

همی جویم به دو عالم مثالی تا تو را گویم

نمی یابم خداوندا نمی گویی که را مانی

ز درمان ها بری گشتم نخواهم درد را درمان

الا ای جان خون ریزم همی پر سوی تبریزم

همی گو نام شمس الدین اگر جایی تو درمانی

صفاتت ای مه روشن عجایب خاصیت دارد