شش نور همی بارد زان ابر که حق آرد

ما طامع و پیش و پس دریا کف وهابی

ره چیست میان ما جز نقص عیان ما

کو پرده میان ما جز چشم گران خوابی

جسمت مثل بامی هر حس تو میزانی

شش چشمه پیوسته می گردد شب بسته

زان سوش روان کرده آن فاتح ابوابی