زان سوش روان کرده آن فاتح ابوابی

شش نور همی بارد زان ابر که حق آرد

جسمت مثل بامی هر حس تو میزانی

شش چشمه پیوسته می گردد شب بسته

خورشید و قمر گاهی شب افتد در چاهی

بیرون کشدش زان چه بی آلت و قلابی

صد صنعت سلطانی دارد ز تو پنهانی