بیرون کشدش زان چه بی آلت و قلابی

شش چشمه پیوسته می گردد شب بسته

زان سوش روان کرده آن فاتح ابوابی

خورشید و قمر گاهی شب افتد در چاهی

صد صنعت سلطانی دارد ز تو پنهانی

زیرا که ضعیفی تو بی طاقت و بی تابی

این مفرش و آن کیوان افلاک ورای آن