جسمت مثل بامی هر حس تو میزانی

ره چیست میان ما جز نقص عیان ما

کو پرده میان ما جز چشم گران خوابی

شش نور همی بارد زان ابر که حق آرد

شش چشمه پیوسته می گردد شب بسته

زان سوش روان کرده آن فاتح ابوابی

خورشید و قمر گاهی شب افتد در چاهی