راه گفتن نمی گشایی

گر بنده بگویمت روا نیست

ترسم که بگویمت خدایی

خاموش نمی هلی که باشم

می افشاری مرا چو انگور

معشوق نه ای مرا بلایی

گر چشم ببندم از تو کفر است