دست احسان بر سر ما نه ز احسانی که ما

نقش و جان ها سایه تو جان آن مهمان تویی

دست در طاعت زنیم و چشم در ایمان نهیم

بر امید آنک بنمایی که خود ایمان تویی

چشم روشن در تو آویزیم کان احسان تویی

غفلت و بیداری ما در توی بر کار و بس

غفلت ما بی فضولی بر چو خود یقضان تویی