چون ز بی چشمان مقالات خطا بشنوده ای

ای سبک عقلی که از خویشش گرانی داده ای

وی گران جانی که سوی خویشتن بربوده ای

شاد با گوش مقیم اندر مقالات الست

در رخ پرزهر دونان کمترک خندیده ای

هر خسی را از ضرورت در جهان بستوده ای

فارغی از چرب و شیرین در حلاوت های خود