سر این خدای داند که مرا چه می دواند

تو نفس نفس بر این دل هوسی دگر گماری

چه خوش است این صبوری چه کنم نمی گذاری

تو چه دانی ای دل آخر تو بر این چه دست داری

به شکارگاه بنگر که زبون شدند شیران

تو کجا گریزی آخر که چنین زبون شکاری