بر تو چه جای توبه که قضای ناگهانی

مددی که نیم مستم بده آن قدح به دستم

که به دولت تو رستم ز ملولی و گرانی

هله ای بلای توبه بدران قبای توبه

تو خراب هر دکانی تو بلای خان و مانی

زه کوه قاف گیری چو شتر همی کشانی

عجب آن دگر بگویم که به گفت می نیاید