زه کوه قاف گیری چو شتر همی کشانی

هله ای بلای توبه بدران قبای توبه

بر تو چه جای توبه که قضای ناگهانی

تو خراب هر دکانی تو بلای خان و مانی

عجب آن دگر بگویم که به گفت می نیاید

تو بگو که از تو خوشتر که شه شکربیانی